ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ( ΑΛΥΤΟ ΩΣ ΠΟΤΕ; )

Εχθές συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από το τέλος της τουρκικής επιχείρησης ¨Αττίλας ΙΙ" στην Κύπρο.Έκτοτε έχει δημιουργηθεί μια παγιωμένη κατάσταση σύμφωνα με την οποία οι ελληνικής καταγωγής κάτοικοι του νησιού έχουν συγκεντρωθεί στο νότιο τμήμα του και οι τουρκικής καταγωγής κάτοικοι του στο βόρρειο,το οποίο τον Νοέμβριο του 1983 διακήρυξε την ανεξαρτησία του ,έχοντας αναγνωριστεί μόνο από την Τουρκία.Θα πρέπει να πούμε πως στην Κύπρο υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι στρατιώτες (στον Βορρά ) καθώς επίσης και αρκετές χιλιάδες έποικοι(ή ¨μετανάστες¨όπως τους ονομάζουν οι Τούρκοι ) από αγροτικές περιοχές της Τουρκίας. Στη νότια Κύπρο(που αναγνωρίζεται διεθνώς ως η μόνη νόμιμη κυβέρνηση του νησιού) υπάρχουν στρατιώτες από την Ελλάδα.Στο νησί βρίσκονται και στρατιώτες της ειρηνευτικής δύναμης του Ο.Η.Ε.

Όμως αυτός ο γεωγραφικός διαχωρισμός είναι απότοκο της τουρκικής εισβολής και για να δημιουργηθεί απαιτήθηκε η μετακίνηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού από τις εστίες του.Η ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Έθνών( Η.Ε.) υπολογίζει τον αριθμό των προσφύγων σε 210.000 εκ των οποίων οι 165.000 είναι Ελληνοκύπριοι και 40.000 Τουρκοκύπριοι.Χρόνια μετά η Υπηρεσία των Η.Ε. για τους Πρόσφυγες υπολογίζοντας ως πρόσφυγες και τα παιδιά όσων προσφυγοποοίθηκαν μετά τα γεγονότα του 74 ανέβασε τον αριθμό σε 200.000 Ελληνοκύπριους και 65.000Τουρκοκύπριους...Οι πρόσφυγες έχασαν κάθε περιουσιακό δικαίωμα. Πρακτικά το σπίτι,η γη και η επιχείρηση που με τόσο κόπο δημιούργησαν δεν τους ανήκουν πια...Αναγκάστηκαν να αρχίσουν πάλι από το μηδέν.

Βέβαια θέλοντας να είμα δίκαιος όσο μπορώ οφείλω να ομολογήσω πως το Κυπριακό πρόβλημα δεν γεννήθηκε μέσα στη φωτιά του πολέμου του 1974.Θα πρέπει να πάμε στον Δεκέμβριο του 1963 ή πιο σωστά στο 1958 για τα βρούμε τις ρίζες του προβλήματος. Το 1958 άρχισαν οι πρώτες ένοπλες συγκρούσεις Ελλήνων και Τούρκων κατοίκων όταν οι πρώτοι μέσα από τις τάξεις της Ε.Ο.Κ.Α. αγωνίζονταν για κατάλυση της βρετανικής κυριαρχίας στο νησί και ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα ενώ οι δεύτεροι αρνούνταν κατηγορηματικά κάτι τέτοιο υποστηρίζοντας πως αν η Βρετανοί αποχωρήσουν από το νησί αυτό θα πρέπει να παραχωρηθεί στην Τουρκία ή έστω να διχοτομηθεί. Οι Βρετανοί αποχώρησαν αλλά υπήρξε τελικά ένας συμβιβασμός. Η Κύπρος δεν εκωρήθηκε στην Ελλάδα ούτε διχοτομήθηκε αλλά έγινε ανεξάρτητο κράτος μέσω ενός πολύπλοκου και δυσεφάρμοστου Συντάγματος. Οι δύο κοινότητες δεν πίστεψαν στο νέο κράτος, δεν το αγάπησαν και το είδαν απλώς ως μεταβατική λύση για την επίτευξη των στόχων τους.Έτσι σ τέλος του 1963 ( και για να μην πολυλογούμε άλλο ) ξέσπασαν συγκρούσεις.Οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από τα όργανα του κράτους διαμαρτυρόμενοι για τους φόνους αρκετών συμπατριωτών τους από Ελληνοκύπριους. Ακόμη περισσότεροι Τουρκοκύπριοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους..Θύματα υπήρχαν και από ελληνοκυπριακής πλευράς. Πρακτικά λοιπόν η Κύπρος είναι χωρισμένη από το 1963-1964. Τότε τοποθετήθηκε η πράσινη γραμμή στη Λευκωσία.

Είχα γράψει για το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας που άνοιξε τον δρόμο στην εισβολή.Έγραψα γισ το ότι κανείς υπαίτιος ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο δεν τιμωρήθηκε όπως θα έπρεπε για το έγκλημα αυτό, που συνετέλεσε ώστε το Κυπριακό πρόβλημα να περάσει στην τρίτη του φάση.Από όσα έχω διαβάσει μπορούμε να χωρίσουμε το Κυπριακό σε τρείς φάσεις

1931-1958:αίτημα των Ελληνοκυπρίων για Ένωση τους με την Ελλάδα

1963-1974:διακοινοτικές συγκρούσεις

1974-παρόν:κατοχή του 36% του νησιού και προσφυγοποίηση περίπου του 1/3 του πληθυσμού του.

Κατά την διάρκεια του" Αττίλα ΙΙ" η Ελλάδα δεν έστειλε βοήθεια στην Κύπρο.Στην ουσία την εγκατέλειψε στα χέρια των Τούρκων.Έτσι πανεύκολα οι Τούρκοι κατέκτησαν έδαφος από την Κερύνεια (που είχαν αποκτήσει τον Ιούλιο) ως την Αμμόχωστο και από την Μόρφου ως την Καρπασία.Μάλιστα έχω διαβάσει ότι τα Βαρόσια τα κατέκτησαν χωρίς καν να το έχουν στα πολεμικά της σχέδια.Δεν συνάντησαν όμως αξιόλογη αντίσταση.Και πως να συνανήσουν.Η Κύπρος έχει έκταση 9.251 τ.χλμ ενώ η Τουρκία 783.562...

Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας που υπήρχε τότε στην Ελλάδα επικαλέστηκε τα τετελεσμένα της πρώτης εισβολής και την...απόσταση της Κύπρου από την Ελλάδα για να εξηγήσει την απόφαση της.Όμως γι αυτήν την απόφαση είμαστε ως Έλληνες υπόλογοι έναντι της Κύπρου και των ομογενών μας εκεί.Είναι κάτι που εξηγεί την εχθρότητα κάποιων Κυπραίων προς την Ελλάδα.Αλήθεια,πως ένιωσαν οι Ελληνοκύπριοι για την εγκατάλειψη τους από την πλευρά της Ελλάδας(της μητέρας Ελλάδας όπως την έλεγαν πολλοί) εκείνη την πιο κρίσιμη ώρα.Τι να σκέφτηκσν καταλαβαίνοντας ότι τελικά η μητέρα τους,είναι μια άστοργη μητέρα που τους άναψε την φωτιά του πολέμου και τους άαφησε ολομόναχους να την σβήσουν;Ο Κώστας Μόντης από τους σημαντικότερους Ελληνοκύπριους ποιητές θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε:

Την περιμέναμε μέσ’ απ’ τους καπνούς και τις φλόγες της κοιλάδας των Κέδρων

,Την περιμέναμε απ’ το ξάγναντο του Τρίπυλου,

την περιμέναμε βουτηγμένοι ως το λαιμόστη θάλασσα της Κερύνειας,

συγκρατούσαμε το ξεψύχισμά μας να μας προφτάξει

.Φυλλομετρούσαμε την Ιστορία της.Φυλλομετρούσαμε σαν ευαγγέλιο την Ιστορία της-

«να εδώ κ’ εδώ κ’ εδώ»-και την περιμέναμε

,κι «όχι, δεν μπορεί να μην έρθει», λέγαμεκι «όχι, δεν γίνεται να μην έρθει»

λέγαμε

κι όπου να’ ναι άκου την με τους Σπαρτιάτες της και τα «Υπό σκιάν»

και τα «Μολών λαβέ» και τον «Αέρα»,

κι όπου να’ ναι άκου την!

Και πραγματικά, μια νύχτα έφτασε το μήνυμα πως η Ελλάδα ήρθε.

Τι νύχτα ήταν εκείνη, μητέρα,

τι αντίλαλος ήταν εκείνος, τι βουητό ήταν εκείνο που σάρωσε το νησί!

Αγκαλιαστήκαμε κλαίγοντας και πηδούσαμε και φιλιόμαστε

και νοιώθαμε ρίγη να μας περιλούουν

και τα στήθια μας φούσκωναν να διαρραγούν κ’ η καρδιά μας χτυπούσε να της

ανοίξουμε να βγε

.οι χαροκαμένοι ξέχασαν τα παιδιά τους

και τους αδελφούς και τους πατέρες

κ’ έκλαιγαν για την Ελλάδα πια,κ’ έχασκαν μ’ ένα γελόκλαμα.

Κ’ έλεγαν οι δάσκαλοι «Είδατε;»Και λέγαμε όλοι «Είδατε;»

Ώσπου την άλλη μέρα πέσαμε ως το βυθό

ώσπου την άλλη μέρα πέσαμε πέρα απ’ το βυθό

,ώσπου την άλλη μέρα βούλιαξε το Τρίπυλο

, ώσπου την άλλη μέρα πισωπάτησε σιωπηλό το Τρόοδος να βρει βράχο να καθίσει

,ώσπου την άλλη μέρα γούρλωσε τα μάτια η Αίπεια

,ώσπου την άλλη μέρα γούρλωσαν τα μάτια οι Σόλοι και το Κούριο

κ’ οι αγχόνες της Λευκωσίας

γιατί η Ελλάδα δεν ήρθε

,γιατί ήταν ψεύτικο το μήνυμα,

ψέμα η Ελληνική μεραρχία στην Πάφο

,γιατί μας είπαν ψέμα οι ουρανοί και ψέμα οι θάλασσες και ψέμα τα χελιδόνια

και ψέμα η καρδιά και ψέμα οι Ιστορίες μας,ψέμα, όλα ψέμα.

Είχε λέει, άλλη δουλειά η Ελλάδα

,κάτι πανηγυρισμούς,

κ ήμαστε και μακριά και δεν μπορούσε, λέει,λυπόταν, δεν το περίμενε,

ειλικρινά λυπόταν,ειλικρινά λυπόταν πάρα πολύ

.Κ’ οι δάσκαλοί μας έσκυψαν ντροπιασμένοι,

και τα «Εγχειρίδια» έσκυψαν ντροπιασμένα

κ’ οι δάσκαλοί μας τρέμουν τώρα πια,και τα «Εγχειρίδια» τρέμουν τώρα πια

όσο πλησιάζουν τα περί Θερμοπυλών και τα περί Σαλαμίνος

…Δεν κάνω ποίηση, μητέρα,έχω αντίγραφα.

Πρέπει να πούμε ότι τα ίδια γεγονότα δεν ερμηνεύονται με τον ίδιο τρόπο από διαφορετικούς ανθρώπους.Το έχουμε δει στην καθημερινότητα μας, υπάρχει και για ιστορικά γεγονότα πόσο μάλλον για σχετικά πρόσφατα ιστορικά γεγονότα.Αυτό που οι οι Ελληνοκύπριοι και οι Έλληνες ονομάζουμε εισβολή οι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι ονομάζουν ειρηνευτική αποστολή . Ας δούμε πως η αγγλική διαδικτυκτιακή έκδοση της τουρκικής εφημερίδας Hyrriet περιγράφει τις εκδηλώσεις στα κατεχόμενα επ΄ ευκαιρίαν της 20ης Ιουλίου του 1974

Turkish Cypriots celebrated on Sunday the "Peace and Freedom Day" in the 34th anniversary of Cyprus Peace and Freedom Operation. A Turkish delegation led by Prime Minister Tayyip Erdogan also attended the celebrations in Nicosia. (UPDATED)
The Cyprus Peace Operation prevented a massacre to be committed against Turkish Cypriots, Erdogan said during his speech at the ceremony held on the occasion of the 34th anniversary of the operation conducted in Cyprus in 1974.
"It was a humanistic operation which had no intention other than bringing peace to the island. Everybody should perceive this reality and evaluate history from such perspective," he said.
"The peace operation, which was waged by Turkish Armed Forces depending on international law and agreements, brought freedom, confidence and prosperity to Turkish Cypriots," he added.
In 1974 Greece attempted to annex the island, through a coup attempt. However this attempt was resisted by Turkey in accordance with the 1960 Treaty of Guarantee. Consequently, Turkish Cypriots set up their own Republic, while continuing the search for reconciliation.
The coup staged by the military junta in Athens in July 15, 1974 resulted in further bloodshed in the form of massacres of Turkish Cypriots and through clashes between anti- and pro-coup Greek Cypriot factions.

During the events of 1974 more Turkish Cypriots went missing who remain unaccounted for until today. The intervention of Turkish army had saved many lives on the island. The Greek Cypriot leader Makarios, barely managing to escape, appeared on 19 July 1974 in the Security Council to accuse Greece of an act of invasion and occupation....

Aς δούμε τώρα την ελληνοκυπριακή ματιά όπως την καταγράφη η ελληνοκυπριακή εφημερίδα¨Φιλελεύθερος¨

Λεωφόρος της προσφυγιάς
Δερύνεια 1974, θύμησες από τα καραβάνια των προσφύγων
ΤΟΥ ΠΑΜΠΟΥ ΒΑΣΙΛΑ Η λεωφόρος ξεκινούσε από τη Δερύνεια και οδηγούσε στην Αμμόχωστο, μέσω Κάτω Δερύνειας. Δεξιά του δρόμου αντίκρυζες πρώτα το Περβόλι της «Ππέρσιενας» και πιο μέσα τον Άγιο Μέμνωνα. Οι μεγαλύτεροι θυμούνται ότι το περιδιάβασμα από τη λεωφόρο Αμμοχώστου, με κατεύθυνση από Δερύνεια προς Βαρώσι, ήταν την άνοιξη συναρπαστικό. Μοσχοβολούσαν οι ανθοί της πορτοκαλιάς και της λεμονιάς και μεθιούσαν οδηγοί και επιβάτες. Και μετά ήρθαν ο πόλεμος και οι ναπάλμ και από την Αμμόχωστο έβγαιναν πυκνοί μαύροι καπνοί και ο ανατριχιαστικός ήχος των τουρκικών αεροπλάνων που εφορμούσαν. Ιούλιος και Αύγουστος 1974 και αλίμονο, από τη λεωφόρο Αμμοχώστου, τα αυτοκίνητα μόνο έφευγαν από το Βαρώσι. Ιούλιος και Αύγουστος 1974 και στη Δερύνεια έφταναν πρόσφυγες οι Αμμοχωστιανοί και οι λοιποί κυνηγημένοι των χωριών της επαρχίας. Ο περίπατος στη λεωφόρο Κένεντι σταμάτησε και το περίπτερο του Βαρωσιώτη έξω από το λιμάνι, έμεινε σφαλισμένο από τις 20 του Ιουλίου. Και στη Δερύνεια, η μάνα της Αμμόχωστος, να κτυπά την πόρτα της Δερυνιώτισας και να ζητά λίγο γάλα για το μωρό. Και πιο κάτω, μια άλλη μάνα να ζητά μια κουβέρτα για τα μωρά. Μπήκαν στην πόλη της Αμμοχώστου οι οκτροί και στη Δερύνεια μέσω της λεωφόρου Αμμοχώστου, κόσμος πολύς συνωστιζόταν για να ξεφύγει, να σωθεί. Το δυστυχισμένο καραβάνι της αμμοχωστιανής προσφυγιάς, 34 χρόνια πριν, σαν τέτοιες μέρες. Το 1958 κατοίκησαν στο σπίτι τους στη λεωφόρο Αμμοχώστου στη Δερύνεια ο Πασχάλης και η Αντριανή Ζάνη, οι οποίοι αυτές τις μέρες αναπόφευκτα, θυμούνται εκείνες τις τραγικές μέρες, που η λεωφόρος Αμμοχώστου, ήταν λεωφόρος διαφυγής για την προσφυγιά, για τους καταδιωγμένους κατοίκους της. Είχαν ένα κουμπάρο αστυνομικό στο Βαρώσι, ο οποίος με όσους φίλους και συγγενείς είχε, κατέφυγαν στην αυλή του ζεύγους. Αυτό έγινε στον πρώτο γύρο της εισβολής. Με τέσσερα αυτοκίνητα της Αστυνομίας, με ιδιωτικά οχήματα, όπως μπορούσαν, κόσμος πολύς στην αυλή του ζεύγους Ζάνη. «Δυστυχία, κακουχίες, απερίγραπτες εικόνες», θυμάται η κ. Ζάνη. Παιδιά με σαγιονάρες και χωρίς φανελίτσες από πάνω. Ηλικιωμένοι που δύσκολα μετακινούνταν. Πολλοί, έφυγαν από την Αμμόχωστο ή τα χωριά τους με τα ρούχα που φορούσαν. Πιστεύοντας πως θα επέστρεφαν σε μερικές ώρες, σε μερικές μέρες. Το καραβάνι της προσφυγιάς και της δυστυχίας σταματούσε συχνά πρώτο σταθμό στη Δερύνεια. Τα σπίτια, όπως και του κ. Ζάνη, γέμισαν πρόσφυγες. Στις αυλές, κάτω από δέντρα, όπου έβρισκε ο κόσμος. Και μετά, όλοι εκείνοι οι δυστυχείς πρόσφυγες. Να ζητούν άλλος μια κουβέρτα για τα μωρά του. Άλλος να ρωτά εάν υπήρχε λίγο γάλα για τα μωρά του. Άλλος να ζητά κάτι σε τρόφιμα. « Ότι είχαμε στο σπίτι το μαγειρεύαμε για όλους όσους έμεναν στην αυλή. Ένα κουρελό με χαλλούμια τον έβαλα στην αυλή, να παίρνουν και να τρώνε. Αλλά μη νομίσετε πως οι μεγάλοι είχαν όρεξη για φαγητό εκείνες τις ώρες. Τα παιδιά που δεν ήξεραν τι γινόταν, έτρωγαν», θυμάται η κ. Αντριανή. Και κοντά στα καραβάνια της προσφυγιάς, ήταν και οι στρατιώτες. Οι εθνοφρουροί, που μη έχοντας άλλη επιλογή, ζητούσαν και αυτοί κάτι να φάνε, ένα ψωμί, αυτά που χρειάζονταν. (Στην Κάτω Δερύνεια και στη Δερύνεια υπήρχαν στρατιώτες, οι οποίοι μετά τις 15 Αυγούστου υποχώρησαν από την Κάτω Δερύνεια, αλλά κατάφεραν να συγκρατήσουν τον Αττίλα, μέχρι εκεί που είναι σήμερα το οδόφραγμα της Δερύνειας). Εκείνες τις μέρες η κ. Αντριανή ζύμωνε ακόμη και ψωμιά, για τις ανάγκες του κόσμου που φιλοξενούσε. « Εμείς είχαμε το σπίτι μας. Είχαμε ρούχα. Δεν ήμασταν πρόσφυγες. Έβλεπες το μαρτύριο του κόσμου και έλιωνες. Δεν μπορούσες παρά να βοηθήσεις. Όλος ο κόσμος.», θυμάται η κ. Αντριανή. Λίγες μέρες μετά την κατάπαυση του πυρός, αποφάσισαν να κοιμούνται τα βράδια σε ένα άλλο σπίτι. Φοβόντουσαν. Την ημέρα την περνούσαν όμως στο σπίτι. Μια μέρα, ενώ πήγαιναν στο σπίτι τους, ένας ποδηλάτης, τους φώναζε από μακριά, «φύγετε, έρχονται οι Τούρκοι». Εκείνη τη μέρα τα τουρκικά τανκ μπήκαν στη Δερύνεια, αλλά έστριψαν προς τη θάλασσα της κοινότητας. Όσους βρήκαν στο δρόμο τους συνέλαβαν ή τους σκότωσαν. ΛΕΖΑΝΤΑ «Έβλεπες το μαρτύριο του κόσμου και έλιωνες. Δεν μπορούσες παρά να βοηθήσεις», θυμάται η κυρία Αντριανή Ζανή, που μαζί με το άντρα της, τον κ. Πασχάλη, μας αφηγούνται το δράμα των καταδιωγμένων κατοίκων που πήραν το δρόμο της λεωφόρου Αμμοχώστου. .

Οι διακοινοτικές ταραχές του 1963-64 ονομάζονται από μεν τους Ελληνοκύπριους τουρκοκυπριακή ανταρσία ,από δε τους Τουρκοκύπριους σφαγή εις βάρος τους εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων.Οι περιοχές της Βόρειας Κύπρου λέγονται κατεχόμενα από τους Ελληνοκύπριους ενώ¨Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου από την άλλη πλευρά¨.Η επίσημη κυβέρνηση της Κύπρου που ελέγχει το 72% της επικράτειας λέγεται απ΄ όλο τον κόσμο Κυπριακή Δημοκρατία ,όμως οι Τουρκοκύπριοι και οι Τούρκοι την λένε Ελληνοκυπριακή Διοίκηση.Η Θεωδώρα μου έχει πει πως μικρή φοβόταν πολύ τους Τούρκους αλλά θυμάμαι πως στην τηλεόραση είχα δει μια νεαρή Τουρκοκύπρια να λέει ότι παιδί δεν μπορούσε να φανταστεί ότι οι Ελληνοκύπριοι έμοιαζαν σαν τους άλλος ανθρώπους,τους,πίστευε πως ήταν σαν τέρατα.Οι Τούρκοι ισχυρίζονται πως η ¨επιχείρηση¨ της 20ης Ιουλίου είναι νόμιμη και προβλέπεται από τις ιδρυτικές Συνθήκες της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ οι Έλληνες και ο Ο.Η.Ε. πως είναι παράνομη.Για τον Αττίλα ΙΙ ισχυρίζονται πως επενέβησαν για να εφαρμόσουν τον διαχωρισμό του πληθυσμού καθώς οι δολοφονίες 126 Τουρκοκυπρίων σε τρία τουρκοκυπριακά χωριά τους έπεισαν πως μόνο κάτι τέτοιο θα αποτελούσε μόνιμη και διαρκή λύση ,οι Ελληνοκύπριοι και ο Ο.Η.Ε. πως είναι παράνομη .

Να δούμε τι αναφέρουν τα ψηφίσματα των Η.Ε. για την εισβολή της 20ης Ιουλίου καθώς και για εκείνη της 14ης Αυγούστου του 1974.Το τι λέει ο ένας ή ο άλλος αντιμαχόμενος έχει πολύ μικρότερη σημασία από το τι λέει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών.

Ψήφισμα 353 (1974)

Yιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Aσφαλείας στις 20 Iουλίου 1974
Tο Συμβούλιο Aσφαλείας,
Έχοντας μελετήσει την έκθεση του Γενικού Γραμματέα στη 1779η σύνοδό του σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στην Kύπρο,
Έχοντας ακούσει τις δηλώσεις που έγιναν από τον Πρόεδρο της Kυπριακής Δημοκρατίας και τις δηλώσεις των αντιπροσώπων της Kύπρου, της Tουρκίας, της Eλλάδας και άλλων Xωρών Mελών,
Έχοντας μελετήσει στην παρούσα συνάντηση τις τελευταίες εξελίξεις στο νησί,
Aποδοκιμάζει έντονα την έκρηξη βίας και τη συνεχιζόμενη αιματοχυσία,
Aνησυχώντας βαθιά για την κατάσταση που οδήγησε σε σοβαρή απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια, και που δημιούργησε μια πολύ εκρηκτική κατάσταση σ’ ολόκληρη την περιοχή της Aνατολικής Mεσογείου,
Eπίσης, ενδιαφερόμενο για την ανάγκη να αποκατασταθεί η συνταγματική δομή της Kυπριακής Δημοκρατίας, η οποία εγκαθιδρύθηκε και έτυχε εγγύησης με διεθνή συμφωνία,
Yπενθυμίζοντας το ψήφισμα του 186 (1964) της 4ης Mαρτίου 1964 και τα επακολουθήσαντα ψηφίσματα γι’ αυτό το θέμα.
Συνειδητοποιώντας αυτή την πρωταρχική ευθύνη για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας σύμφωνα με το Άρθρο 24 του Kαταστατικού Xάρτη των Hνωμένων Eθνών,
1. Kαλεί όλα τα Kράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Kύπρου,
2. Kαλεί όλα τα μέρη στις παρούσες συγκρούσεις ως πρώτο βήμα να καταπαύσουν το πυρ και συνιστά σ’ όλα τα κράτη να εξασκήσουν τη μέγιστη αυτοσυγκράτηση και να αποφύγουν κάθε ενέργεια που θα μπορούσε να επιδεινώσει περαιτέρω την κατάσταση,
3. Aπαιτεί άμεσο τερματισμό της ξένης στρατιωτικής επέμβασης στην Kυπριακή Δημοκρατία η οποία είναι αντίθετη με την παράγραφο 1. πιο πάνω,
4. Zητεί την αποχώρηση χωρίς καθυστέρηση από την Kυπριακή Δημοκρατία του ξένου στρατιωτικού προσωπικού που βρίσκεται εκεί πέραν των προνοιών διεθνών συμφωνιών, περιλαμβανομένων και εκείνων των οποίων η αποχώρηση είχει ζητηθεί από τον Πρόεδρο της Kυπριακής Δημοκρατίας Aρχιεπίσκοπο Mακάριο, στην επιστολή του ημερομηνίας 2 Iουλίου 1974,
5. Kαλεί την Eλλάδα, την Tουρκία και το Hνωμένο Bασίλειο της Mεγάλης Bρετανίας και Bορείου Iρλανδίας να προσέλθουν σε συνομιλίες χωρίς καθυστέρηση για την αποκατάσταση της ειρήνης στην περιοχή και τη συνταγματική διακυβέρνηση της Kύπρου και να τηρούν ενήμερο το Γενικό Γραμματέα,
6. Kαλεί όλα τα μέρη να συνεργαστούν πλήρως με την Eιρηνευτική Δύναμη των Hνωμένων Eθνών στην Kύπρο για να καταστεί δυνατή η εκτέλεση της εντολής της,
7. Aποφασίζει να παρακολουθεί συνεχώς την κατάσταση και να ζητά από το Γενικό Γραμματέα να το ενημερώνει όποτε χρειάζεται, με πρόθεση την υιοθέτηση περαιτέρω μέτρων για να διασφαλίσουν την αποκατάσταση ειρηνικών συνθηκών το συντομότερο δυνατό.
* Yιοθετήθηκε ομόφωνα κατά τη τη 1781η συνεδρία

Ψήφισμα 357 (1974)

Yιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Aσφαλείας στις 14 Aυγούστου 1974
Tο Συμβούλιο Aσφαλείας,
Eπαναβεβαιώνοντας τα ψηφίσματά του 353(1974) της 20ής Iουλίου 1974, 354(1974) της 23ης Iουλίου 1974 και 355(1974) της 1ης Aυγούστου 1974,
Aποδοκιμάζοντας έντονα την επανάληψη των μαχών στην Kύπρο κατά παράβαση των διατάξεων του ψηφίσματός του 353(1974),
1. Eπαναβεβαιώνει το ψήφισμά του 353(1974) σε όλες τις διατάξεις του και καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να εφαρμόσουν τις διατάξεις αυτές χωρίς καθυστέρηση.
2. Aπαιτεί όπως όλα τα μέρη που μετέχουν στις σημερινές μάχες καταπαύσουν το πυρ και κάθε στρατιωτική δράση αμέσως.
3. Zητεί επανάληψη των διαπραγματεύσεων χωρίς καθυστέρηση για την αποκατάσταση της ειρήνης στην περιοχή και της συνταγματικής διακυβέρνησης στην Kύπρο σύμφωνα με το ψήφισμα 353(1974).
4. Aποφασίζει να συνεχίσει να ασχολείται με την κατάσταση και να συνέλθει αμέσως αν παραστεί ανάγκη για να μελετήσει ποια περισσότερο αποτελεσματικά μέτρα είναι δυνατό να χρειαστούν εάν δεν γίνει σεβαστή η κατάπαυση του πυρός.

Yιοθετήθηκε ομόφωνα κατά τη 1792α συνεδρία.

Ας δούμε και το Ψήφισμα των Η.Ε. επ΄αφορμή της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας από τους Τουρκοκύπριους το 1983.

Ψήφισμα 541 (1983)

Yιοθετήθηκε από το Συμβούλιο Aσφαλείας στις 18 Nοεμβρίου 1983
Tο Συμβούλιο Aσφαλείας,
Aφού άκουσε τη δήλωση του Yπουργού Eξωτερικών της Kυβέρνησης της Kυπριακής Δημοκρατίας,
Aνησυχώντας για τη διακήρυξη των τουρκοκυπριακών αρχών που εκδόθηκε στις 15 Nοεμβρίου 1983, η οποία φέρεται να δημιουργεί ένα ανεξάρτητο κράτος στη βόρεια Kύπρο,
Θεωρώντας ότι αυτή η Διακήρυξη είναι ασυμβίβαση με τη Συνθήκη του 1960 αναφορικά με την εγκαθίδρυση της Kυπριακής Δημοκρατίας και τη Συνθήκη Eγγυήσεως του 1960,
Θεωρώντας ως εκ τούτου ότι η προσπάθεια δημιουργίας μιας «Tουρκικής Δημοκρατίας της Bόρειας Kύπρου» είναι άκυρη και θα συμβάλει σε επιδείνωση της κατάστασης στην Kύπρο,
Eπαναβεβαιώνοντας τα ψηφίσματά του 365 (1974) και 367 (1975),
Έχοντας συνείδηση της ανάγκης για μια λύση του κυπριακού προβλήματος, βασισμένη στην αποστολή καλών υπηρεσιών που αναλήφθηκε από τον Γενικό Γραμματέα,
Bεβαιώνοντας τη συνεχιζόμενη υποστήριξη του για την Eιρηνευτική Δύναμη των Hνωμένων Eθνών στην Kύπρο,
Σημειώνοντας τη δήλωση του Γενικού Γραμματέα στις 17 Nοεμβρίου 1983,
1. Aποδοκιμάζει τη Διακήρυξη των τουρκοκυπριακών αρχών της δήθεν απόσχισης τμήματος της Kυπριακής Δημοκρατίας.
2. Θεωρεί την πιο πάνω διακήρυξη σαν νομικά άκυρη και ζητά την ανάκληση της.
3. Zητεί την επείγουσα και αποτελεσματική εφαρμογή των ψηφισμάτων 365 (1974) και 367 (1975),
4. Zητεί από το Γενικό Γραμματέα να συνεχίσει την αποστολή του καλών υπηρεσιών ώστε να επιτευχθεί το συντομότερο δυνατό πρόοδος προς μια δίκαιη και διαρκή διευθέτηση στην Kύπρο.
5. Kαλεί τα μέρη να συνεργαστούν πλήρως με το Γενικό Γραμματέα στην αποστολή του καλών υπηρεσιών.
6. Kαλεί όλα τα κράτη να σέβονται την κυριαρχία, ανεξαρτησία, εδαφική ακεραιότητα και το αδέσμευτο της Kυπριακής Δημοκρατίας.
7. Kαλεί όλα τα κράτη να μην αναγνωρίζουν οποιοδήποτε κυπριακό κράτος άλλο από την Kυπριακή Δημοκρατία.
8. Kαλεί όλα τα κράτη και τις δυο κοινότητες στην Kύπρο να απέχουν από οποιαδήποτε ενέργεια η οποία θα μπορούσε να επιδεινώσει την κατάσταση.
9. Zητεί από το Γενικό Γραμματέα να κρατά το Συμβούλιο Aσφαλείας πλήρως ενημερωμένο.

Yιοθετήθηκε κατά τη 2500η συνεδρία με 13 ψήφους υπέρ, μίαν εναντίον (Πακιστάν) και μίαν αποχή (Iορδανία)

Αυτά μας κληροδότησε το παρελθόν.Είναι στο χέρι μας ( των Κυπρίων κυρίως )

να χαρίσουν στον εαυτό τους ένα ευτυχισμένο κσι ειρηνικό μέλλον.Απαιτείται προσπάθεια μα είναι για το καλό τους.Η ειρήνη δεν είναι δώρο που προσφέρουν οι άλλοι σε μας μα εμείς στον εαυτό μας.